Şimdi, bunun adı ilk yazı Karolin, tamam mı?!
Demincek tuvalete gittim bi güzelce sıçtım sıçtım rahatladım. Bu bilöğü de bu amaçla kullancaz. beynimizin tuvaleti olcak, gelip gidip içimizi sıççcaz. Çoğgüzelolcaklan! Ayrıca birbirimiz hakkında daha çok şey öğrencez, birbirimizi tanıcaz. Bence iki insanın birbirini tanıması kadar güzel bişiy yok, aaa dur var lan. İki insanın birbirini tanımak istemesi, bu da çoğ güzelmiş. Ebet Karolin! Seni delicesine tanımak istiyorum. Sen de beni istiyosan eğer, anlat bana seni. En sevdiğin yemeği anlat bana, en çok üzüldüğünü anlat, en çok güldüğün şeyleri bilmek istiyorum. En çok eğlendiğin şarkıyı söyle bana. Bildiklerimden daha fazlasını bilmek istiyorum, hayatımın 'en'lerinden ol istiyorum hep ve hayatının 'en'lerinden olmak istiyorum. Garip bi çekim var sende, daha önce kimsede görmediğim bi' saflık. Daha bir kere bile sarılmamışken, sanki hep sana sarılıyor gibiyim. Seni üzdüğüm ve merakta bıraktığım her an için hâlâ pişmanım. Bunu bil istedim sadece.
Çoğ duygusal oldu lan bu, fonda da Nurettin çalıyo valeleğğğ yüreemee yüremee şerefsizim. Duygusal olduğum kadar da yavşağım bebeyim!
Ama bu yazının son paragrafı olsun, birlikte nice cümlelere...Ankara'lı beraber huzurlu günlere;)
15 Şubat 2010 Pazartesi
Kaydol:
Yorumlar (Atom)